Sutra, 22. januara, navršava se 17 godina od stradanja Srba na Ravnim Kotarima 1993. godine u akciji hrvatske vojske „Maslenica“, a za ovaj zločin još niko nije odgovarao.

Maslenica-1U ovoj agresiji na srpskoj strani poginulo je 348 vojnika i civila, među kojima 35 žena i troje djece mlađe od 12 godina, osam lica se još vodi na listi nestalih, dok je u zbjegovima umrlo još 165 lica, uglavnom starijih – podsjeća se u saopštenju „Veritasa“.

U saopštenju se navodi da su 22. januara 1993. godine hrvatske oružane snage izvršile agresiju, pod kodnim nazivom „Maslenica“, na južne dijelove Republike Srpske Krajine (RSK).

Ova, treća po redu agresija Hrvatske na zaštićeno područje UN, izvršena je u toku realizacije „Vensovog plana“, kojim je, godinu dana ranije, RSK stavljena pod zaštitu mirovnih snaga UN (UNPROFOR).

Narednih nekoliko dana hrvatske oružane snage su uspjele da zauzmu nekoliko desetina kvadratnih kilometara na Ravnim Kotarima, uključujući aerodrom „Zemunik“ i nekoliko visova na Velebitu i da preuzmu kontrolu nad branom i hidroelektranom „Peruća“.

U ovoj agresiji najviše su stradala tri srpska sela: Islam Grčki, Kašić i Smoković, kao i etnički mješovita sela: Murvica, Crno, Zemunik Gornji, Poljica i Islam Latinski.

Srbi iz ovih sela ubijeni su, prognani ili odvedeni u zatvore i logore, njihova bogata imanja su opljačkana, opustošena i uništena, a kulturni spomenici, groblja i crkve devastirani, oskrnavljeni ili porušeni.

Među njima su bili i Dvori Janković Stojana u Islamu Grčkom sa crkvicom sv. Georgija (1675) – u kojoj je sahranjen poznati književnik Vladan Desnica – i crkve sv. Georgija (1567) u Smokoviću i sv. Ilije (1872) u Kašiću.

Jedan od težih zločina, već prvog dana agresije, desio se na prevoju Mali Alan na Velebitu, u neposrednoj blizini osmatračnice UNPROFOR-a, kada su pripadnici hrvatske specijalne policije, mučki iz zasjede izmasakrirali 22 pripadnika Srpske vojske Krajine (SVK) s područja Gračaca.

Operaciju “Maslenica” planirali su i izveli Janko Bobetko, Ante Gotovina, Ante Roso, Mirko Norac i Mladen Markač, uz znanje i odobrenje Franje Tuđmana, tadašnjeg predsjednika države i vrhovnog komandanta oružanih snaga Hrvatske, koji su već tada bili ili su naknadno unaprijeđani u činove generala.

U vrijeme ove agresije načelnik artiljerije sektora „Velebit“ bio je Agim Čeku, donedavno predsjednik vlade Kosova, od čijih granata je, usljed neselektivnog granatiranja po dubini područja opština Benkovac i Obrovac, najviše i stradalo civila.

Iako je agresija izvršena na zaštićenu zonu UN i pred očima mnogobrojnih pripadnika UNPROFOR-a, do sada, ni pred međunarodnim ni pred domaćim sudovima, niko nije procesuiran za zločine nad Srbima počinjene u ovoj akciji.

Sedamnaest godina nakon ove agresije i četrnaest i po godina po prestanku rata, ravnokotarska sela su još, na sramotu i hrvatske države i međunarodne zajednice, „siva zona“ povratka prognanih Srba – navodi „Veritas“.

Ostavi poruku